PORADY DLA „ŁAMIĄCYCH”

Poniżej zaprezentowane zostały niektóre „patenty” dla osób składających i łamiących tekst na komputerze. Ich zastosowanie sprawi, że publikowane prace będą poprawne pod względem kompozycyjnym i plastycznym. Będą poprawne, wręcz profesjonalne...

  Fragmenty wyróżnione

• Wybierz kontrastowy krój pisma dla wyróżnienia tytułów.
• Rób wyraźne różnice stopni pisma.
• Unikaj podkreślania tytułów i śródtytułów.
• Do tytułów używaj grubych krojów bezszeryfowych.
• Dziel tytuły we właściwych miejscach.
• Wersaliki (duże litery) stosuj wyjątkowo oszczędnie.
• W tytułach zapisanych wersalikami zmniejszaj interlinię.
• Dopracowuj odstępy międzyliterowe (kerning).
• Używaj spójnej i konsekwentnej typografii do tytułów i podtytułów.
• Unikaj tytułów układających się w dziwne kształty.

  Tekst zasadniczy

• Do długiego tekstu wybieraj krój szeryfowy ze średnim akcentem.
• Unikaj stosowania krojów stylizowanych (ozdobnych).
• Unikaj umieszczania obok siebie podobnych krojów i wielkości pisma.
• Unikaj długich wierszy zapisanych małym fontem.
• Unikaj krótkich wierszy zapisanych dużym fontem.
• Dostosowuj krój pisma do rodzaju papieru.
• Zastępuj tekst podkreślony pogrubieniami, kursywą lub kapitalikami.
• Unikaj zbyt częstego stosowania kursywy i pogrubień.

  Interlinia

• Nigdy nie stosuj standardowej — „automatycznej” — interlinii.
• Zwiększ interlinię gdy składasz dłuższe wiersze.
• Zwiększ interlinię jeżeli stosujesz kroje bezszeryfowe.
• Zmniejsz interlinię gdy używasz krojów szeryfowych, szczególnie tych o małej wysokości średniej.

  Akapity

• Zawsze używaj jednego sposobu rozpoczęcia nowego akapitu.
• Dostosuj wielkość wcięć akapitowych do wielkości pisma i długości wiersza.
• Unikaj izolowanych słów i liter — tzw. bękartów i wdów (szewcy).

  Znaki przystankowe

• Zastępuj interpunkcję rodem z maszyny do pisania interpunkcją drukarską.
• Usuwaj te znaki przystankowe, które stały się niepotrzebne wskutek zastosowania kontrastu typograficznego.

  Dzielenie wyrazów i justowanie

• Zachowaj powściągliwość w justowaniu wąskich łamów.
• Nie dziel wyrazów w tytułach, śródtytułach i wyróżnionych cytatach.
• Wprowadzaj dzielenie wyrazów w tekstach sformatowanych w chorągiewkę.
• Nie dziel wyrazów w kilku, kolejno po sobie następujących, wierszach.
• Wyrazy złożone dziel na myślniku, a najlepiej nie dziel ich w ogóle.

  Ilustracje

• Niech wielkość fotografii odpowiada jej ważności.
• Zdjęcia powinny prowadzić wzrok czytelnika na stronę.
• Usuwaj zbędne elementy z brzegów fotografii (kadruj fotografie).
• Dodawaj ramki do zdjęć o jasnym tle.
• Pomijaj podpisy tam, gdzie zdjęcie mówi samo za siebie.
• Unikaj małych ilustracji rozrzuconych po całej stronie.

  Akcenty graficzne

• Nie nadużywaj tekstu negatywowego.
• W tekstach negatywowych stosuj duże i pogrubione kroje bezszeryfowe zamiast niewielkich szeryfowych.
• Dostosuj grubość akcentów graficznych do wyróżnianego tekstu.
• Ilustracje i tło negatywowe stosuj "do spadu", czyli do fizycznej krawędzi strony dla uniknięcia niepożądanych ramek.

  Kolor

• Korzystaj z kolorów dla podkreślenia ważnych informacji.
• Wybieraj kolory o odpowiedniej sile oddziaływania i właściwym odcieniu emocjonalnym.
• Kolorowy tekst zestawiaj grubszymi i większymi czcionkami niż czarny.

  Różne

• Tytuły prospektów centruj w 2/3 wysokości strony.
• Planuj korespondencję w taki sposób, aby tekst nie wypadał na linii zgięcia.

W przygotowywaniu tej strony korzystałem częściowo z informacji zawartych w książce Rogera C. Parkera Skład komputerowy w minutę i do niej właśnie odsyłam wszystkich zainteresowanych dalszym zgłębianiem tajników składu komputerowego.

  RGB kontra CMYK

Pracując nad grafikami obrabianymi komputerowo musimy zastanowić się, jaki efekt końcowy chcemy uzyskać i na czym on będzie powielany.     Jeśli praca końcowa ma być drukowana — musimy wziąć pod uwagę zapis barwy w formacie CMYK: Cyan (niebieski), Magenta (purpurowy), Yellow (żółty) oraz Black (czarny). Wszystkie skanery i urządzenia do obróbki grafiki są nastawione na drukowanie i związany z tym proces przygotowania.     Natomiast jeśli zamierzamy poprzestać tylko na grafice prezentowanej elektronicznie, to powinniśmy używać formatu RGB składającego się z barw pdstawowych: Red (czerwony), Green (zielony), Blue (niebieski).     Istnieje wiele różnic pomiędzy obrazami na papierze i monitorze. W celu uzyskania obrazu na monitorze używamy kolorów RGB, ponieważ kolor tła w monitorze jest czarny. Dlatego chcąc uzyskać jakiś kolor musimy go dodać, dodanie do siebie czerwonego, zielonego i niebieskiego światła w pełnych ilościach — wytwarza kolor biały. Dlatego kolory w formacie RGB zwane są kolorami addytywnymi. Mieszanie w różnym stopniu tych kolorów da nam dowolny kolor z pasma barw widzianych. Podczas druku natomiast zaczynamy od białego podłoża (papieru). Papier postrzegamy jako biały ze względu na to, iż odbija on całe spektrum widzialne barw. Ponieważ biały jest kolorem związanym z obecnością wszystkich kolorów światła, chcąc stworzyć kolor, musimy odejmować kolory od białego światła. Wynika z tego, że aby stworzyć kolor na papierze białym, musimy odjąć część światła odbijanego od papieru. Dokonać możemy tego poprzez zastosowanie kolorów w formacie CMYK nazywanymi kolorami subtraktywnymi.     Wyświetlając na monitorze obraz w postaci CMYK, musimy wziąć pod uwagę, iż kolory wyświetlane na monitorze są tylko zbliżone do barw CMYK. Ponieważ, jak wcześniej wspomniałem, monitor wyświetla barwy w formacie RGB. Musimy także pamiętać o tym, iż im ciemniejszy jest kolor na wybranym obszarze oglądanym na monitorze (RGB), tym jaśniejszy będzie ten obszar podczas drukowania. Ma to miejsce dlatego, że w modelu RGB kolory są do siebie dodawane w celu uzyskanie koloru białego, natomiast w modelu CMYK im większy procent nasycenia koloru, tym ciemniejszy będzie obraz. Spowodowane to jest tym, iż w CMYK większe nasycenie koloru oznacza więcej farby, co z kolei ogranicza ilość światła odbijającego się od powierzchni papieru.

Chciałbym w tym momencie troszkę przybliżyć pojęcie modelu CMYK. Światło widziane przez nasze oczy jako białe, de facto jest światłem złożonym z barw CMYK, pomimo iż postrzegamy go jako białe. Możemy się o tym przekonać na przykładzie tęczy. Tęcza powstaje wtedy, gdy światło białe zostaje rozbite na podstawowe barwy widma przez krople wody. Obok przedstawiam przykład mieszania barw w formacie CMYK. Widzimy tutaj jak uzyskać kolor czarny: dodając do siebie wszystkie składniowe kolory, by uzyskać kolor czerwony: dodajemy do siebie w równych proporcjach 100% kolory Yellow i Magenta.     Poniżej przedstawiam nasycenie barwowe kolorów w formatach CMYK i RGB. Mariusz Bazan Magazyn Internetowy Wirtu@l; Nr 19 — 5 stycznia 1999 roku.

Do tej pory odwiedziło nas: osób